Bu olay, 2020 baharında koronavirüs salgınının başlangıcında gerçekleşti. Birçok meslektaşım gibi, benden de sık sık [bilgi/veri] toplamam istendi

Jules Renard, 22 Nisan 1899 tarihli günlüğünde şöyle yazmıştı: "Dışarı çıkın! Yürüyüşe çıkın! Kaybedilen güzel günler asla geri gelmez."

Çocukluk anılarımdan biri. Sanırım 6 yaşındaydım, küçük bir sirk köyümüze uğramıştı, bu yüzden bütün sınıf bir öğleden sonra oraya gitmiştik

Haziran ayının uzun günlerinin hayvansal mutluluğu, yaz gündönümünde doruk noktasına ulaşan bu mutluluk, içimize işlediği o an..

Üç kızım küçükken, babalık sevgisiyle ilgili hikayeler anlatarak beni sürekli baş belası durumuna düşürmeyi çok severlerdi. Bu yüzden en sevdikleri oyunlardan biri şuydu..

Yeni doğanlar dünyaya geldiklerinde derin bir nefesle hayatlarına başlarlar. Ve varoluştan ayrılma zamanı geldiğinde, insanlar gözlerini onlardan ayırırlar

Fransa'nın kuzeyinden mi yoksa güneyinden mi olduğunuzu anlamanın bir yolu var: ne olduğunu bilmiyorsanız..

Birçok psikolog gibi, ben de 2020 baharında, yani salgının yaşandığı dönemde, iç denge ve meditasyon hakkında hiç bu kadar çok röportaj talebi almamıştım

Meditasyondan ve anı yaşamanın öneminden sık sık bahsettiğim için bazen "şimdiki an,

Hayvanlar, yani insan olmayan hayvanlar, hayranlık duyarlar mı? Kartallar dağlara hayran kalırlar mı, yoksa sadece onlara bakarlar mı?

Psikiyatrist olmamdan mı kaynaklanıyor bilmiyorum ama tanıdığım insanların evlerini ziyaret etmekten, onların nerede olduklarını görmekten keyif alıyorum

Bu sabah psikolog bir arkadaşımdan bilimsel bir makale aldım. Başlığı dikkatimi çekti: "Dört Ölçülemez Meditasyonun Semptomlar Üzerindeki Etkisi"

Attention, aujourd’hui nous allons parler de choses grises et ternes, ringardes, suspectes même : nous allons parler de bienveillance et d’urbanité, de discrétion et d’humilité. Ça va être

C’est une question que je ne me pose jamais, de me demander si ma vie est réussie.. Et c’est une question que je n’aime pas